Belastingdienst beoordeelt casussen over zelfstandigheid in uitvaartzorg

BGNU-leden hebben voorbeelden gedeeld van hoe arbeidsrelaties in onze branche eruitzien in de praktijk. Twee van die casussen uit de uitvaartzorg zijn inmiddels door de Belastingdienst onder de loep genomen om te bepalen: gaat het hier om echte zelfstandigheid of lijkt het toch meer op een dienstverband?

Het Marktteam van de Belastingdienst heeft BGNU de gelegenheid gegeven om praktijkvoorbeelden aan te leveren en zo meer inzicht te krijgen in de beoordeling van zelfstandigheid binnen de uitvaartzorg. Drie leden van BGNU hebben gehoor gegeven aan deze oproep en uiteenlopende casussen ingestuurd.

De Belastingdienst heeft inmiddels twee van de drie casussen inhoudelijk beoordeeld. Daarbij is gekeken of er in deze situaties sprake zou moeten zijn van werken op basis van een arbeidsovereenkomst. Dit gebeurt via een holistische toets, waarbij alle feiten en omstandigheden in samenhang worden beoordeeld. Geen enkel element is op zichzelf doorslaggevend.

Bij de beoordeling hanteert de Belastingdienst negen gezichtspunten uit het bekende Deliveroo-arrest, waaronder de aard en duur van de werkzaamheden, de mate van organisatorische inbedding, de verplichting tot persoonlijke uitvoering, de wijze van beloning en commercieel risico, en het ondernemerschap van de opdrachtnemer.

Hoe zwaar een contractueel beding meeweegt, hangt af van de praktische betekenis ervan. Als een afspraak in de praktijk nauwelijks effect heeft, telt deze niet of nauwelijks mee.

De Belastingdienst benadrukt dat haar reflectie niet kan worden opgevat als een toezegging of garantie voor individuele situaties. Toch bieden deze casussen waardevolle inzichten voor uitvaartondernemers die willen nagaan hoe hun eigen werkwijze zich verhoudt tot de criteria.