Zorg om de jongvolwassenen

BLOG

Het overlijden van kinderen en de zelfdoding van jongeren, dat zijn de uitvaarten die het meeste wissel trekken op uitvaartverzorgers. En juist het aantal zelfdodingen onder jongvolwassenen neemt toe.

Meer dan de helft van de jongvolwassenen in Nederland heeft psychische klachten, zo blijkt uit de Gezondheidsmonitor van de GGD’s. Ook het aantal jongvolwassenen met een arbeidsongeschiktheidsuitkering stijgt zorgwekkend snel; vorig jaar zelfs met 20%! Deze cijfers laten zien dat er iets misgaat in een generatie die eigenlijk in de bloei van hun leven zou moeten staan.

Deskundigen wijzen op een breed scala aan oorzaken: onzekerheid over inkomen, studieschuld, gebrek aan huisvesting, stress, somberheid, eenzaamheid, de klimaatcrisis en prestatiedruk. Sociale media wordt daarbij niet als oorzaak genoemd, maar wel als versterker of verzachter van negatieve gevoelens. Het Trimbos-instituut onderzocht het verschil tussen passief en actief gebruik: jongeren die actief posten vinden vaker steun, terwijl degenen die vooral kijken en zich vergelijken juist meer negatieve gevoelens ervaren.

Toch lijkt de maatschappelijke zorg om deze generatie zich vooral te richten op het gebruik van sociale media. Maar is het niet zinvoller om de onderliggende factoren aan te pakken, in plaats van de versterker?

Het zal uit mijn mond, als spreekbuis van een branchevereniging, niet verrassend klinken: is samen dingen doen niet een sleutel tot verbetering? Samen is niet alleen. Die kunst lijken we steeds meer te verliezen. We regelen het zelf, of kijken naar de overheid (die niet alles kan oppakken). Maar samen vraagt om structuur, om iets dat verbindt en vasthoudt. Denk aan een broodfonds, een jaarclub, een branchevereniging. Dat helpt om iedereen erbij te houden.

Daarom organiseren wij als branchevereniging begin 2026 een deelsessie over de impact van uitvaarten van jongeren en zelfdoding op de uitvaartverzorger. Om samen beter te worden.

Brigitte Wieman-de Wit
Directeur BGNU